Δελτίο τύπου του Σ.Φ.Ι.Α.

Σύλλογος Φοιτητών Ιατρικής Αθήνας «Γρ. Λαμπράκης»

Απόφαση Διοικητικού Συμβουλίου

08/02/2010

Τα δημοσιεύματα στην εφημερίδα «Καθημερινή» σχετικά με το ζήτημα της εξέτασης της Στατιστικής, αλλά και η δημοσιοποίηση κειμένου από Πρωτοβουλία Μελών ΔΕΠ της Ιατρικής με το οποίο ζητείται η μείωση του χρόνου των εξεταστικών, αλλά γίνεται ταυτόχρονα επίθεση και στο άσυλο και σε μέσα πάλης των φοιτητών, όπως η κατάληψη, χρήζουν άμεσης απάντησης. Για αυτό το σκοπό προτείνουμε τη δημοσιοποίηση του παρακάτω κειμένου στον τύπο, ηλεκτρονικό ή μη.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ

Τα τελευταία γεγονότα στη σχολή μας σε σχέση με την εξέταση του μαθήματος της Στατιστικής , η μονόπλευρη και ασαφής δημοσίευση τους στον τύπο καθώς και μια πρωτοβουλία μελών ΔΕΠ της Ιατρικής σχετικά με την εξεταστική περίοδο, οδηγούν το Σύλλογο Φοιτητών Ιατρικής Αθήνας σε αυτήν την ανακοίνωση που  τοποθετεί τα γεγονότα στη πραγματική τους διάσταση εκφράζοντας την άποψη των φοιτητών.

Η αφορμή για όλη την κουβέντα δόθηκε όταν οι καθηγήτριες της Στατιστικής αποφάσισαν να ορίσουν διαφορετική ημερομηνία εξέτασης του μαθήματος από εκείνη που είχε ψηφίσει το 1^ο έτος με συνέλευση. Οι φοιτητές αγνοώντας αυτή την «πρωτοβουλία» των καθηγητριών ξεκίνησαν να δηλώνουν συμμετοχή για την  εξέταση, μέχρι που αντελήφθησαν την αυθαίρετη αλλαγή στην ημερομηνία των δηλώσεων. Η αντίδραση τους ήταν άμεση. Με μια σειρά  από παραστάσεις διαμαρτυρίας συνάντησαν δυο φορές τις καθηγήτριες και προσπάθησαν να τις πείσουν να αποδεχτούν την απόφαση του πρώτου έτους, που πάρθηκε από την πλειοψηφία των φοιτητών. Οι δυο καθηγήτριες όμως ήταν αδιάλλακτες και επέμεναν ότι πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος, ο οποίος ορίζει εξεταστική περίοδο μέχρι τρεις εβδομάδες, ενώ η ημερομηνία που είχε δοθεί από τους φοιτητές ήταν μετά από αυτό το χρονικό πλαίσιο. Έτσι φτάσαμε σε απόφαση του συλλόγου αλλά και της συνέλευσης του 1^ου έτους για κατάληψη του κτιρίου της Στατιστικής, ώστε να δοθεί το μάθημα την ημερομηνία που είχαν ορίσει οι φοιτητές.

Παράλληλα με αυτά, δημιουργήθηκε μία πρωτοβουλία μελών ΔΕΠ της Ιατρικής, η οποία ζητάει, επίσης, τον περιορισμό της εξεταστικής σε τρεις εβδομάδες, με πρόσχημα ότι με το υπάρχον σύστημα επιλογής των ημερομηνιών εξεταστικής από τους φοιτητές  παρακωλύεται η εκπαιδευτική διαδικασία και υποβαθμίζεται η ποιότητα της εκπαίδευσης στην Ιατρική. Η άποψη αυτή είναι τουλάχιστον υπεραπλουστευτική, αφού το μεγαλύτερο πρόβλημα του Ελληνικού Πανεπιστημίου παραμένει η υποχρηματοδότηση του και αυτό δεν αλλάζει με τον όποιο περιορισμό των εξεταστικών. Τα «άδεια αμφιθέατρα» στα οποία αναφέρονται οι συγκεκριμένοι καθηγητές δεν θα γεμίσουν, αν η εξεταστική συρρικνωθεί. Αυτό θα γίνει μόνο όταν τα μαθήματα αποκτήσουν ενδιαφέρον και πάψουν να είναι μια καθ’ έδρας διάλεξη, λόγω απουσίας πόρων για ο,τιδήποτε διαφορετικό.

Όλα τα παραπάνω, βέβαια, δημοσιεύτηκαν εντελώς προπαγανδιστικά  στον τύπο, στην εφημερίδα «Καθημερινή»,παρουσιάζοντας μια δήθεν «ομηρία» των καθηγητριών από τους φοιτητές, δράση «φοιτητοπατέρων» στη σχολή και καταλήγοντας πως «για όλα αυτά φταίει το άσυλο». Όλα αυτά εκτός από το ότι προσβάλουν τον φοιτητικό μας σύλλογο, έχουν και πολλές άλλες προεκτάσεις που ρίχνουν λάδι στη φωτιά της αντιπαράθεσης μεταξύ φοιτητικού κινήματος και υπουργείου Παιδείας.

Κατ’ αρχάς, ο νόμος που επικαλούνται οι καθηγήτριες είναι ο γνωστός νόμος πλαίσιο, ο οποίος όπως και σε πολλές άλλες σχόλες της Ελλάδας δεν εφαρμόζεται ούτε στην Ιατρική σχολή. Η μη εφαρμογή του βέβαια δεν έχει σχέση ούτε με φοιτητοπατέρες ούτε με εθιμικό δίκαιο αλλά είναι ψηφισμένη απόφαση του Συλλόγου και του Τμήματος των καθηγητών. Οι φοιτητές από όλες τις σχολές έχουν αγωνιστεί τα τελευταία χρόνια για να απονομιμοποιηθεί ο νόμος αυτός στα μάτια της κοινωνίας, ένας νόμος που εκτός των άλλων περιλαμβάνει την περικοπή των συγγραμμάτων που δικαιούνται οι φοιτητές, τους manager που θα ορίζουν την οικονομική ζωή του Πανεπιστημίου με τα τετραετή αναπτυξιακά πλάνα και γενικότερα μετατρέπει το Πανεπιστήμιο σε επιχείρηση. Από την πλευρά τους οι καθηγητές έχουν δεσμευτεί επανειλημμένα για τη μη εφαρμογή του στην Ιατρική, οπότε οι συγκεκριμένοι καθηγητές αποτελούν μειοψηφία και σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν το σύνολο των καθηγητών.

Επιπλέον, μέσα από την «δημοσιογραφική» κάλυψη των γεγονότων αυτών, ένα περιστατικό καθηγητικής αυθαιρεσίας και απόλυτης απαξίωσης των συλλογικών αποφάσεων παρουσιάστηκε από μέρος των ΜΜΕ ως την απόδειξη της κατάχρησης του ασύλου από τους ίδιους τους φοιτητές. Φαίνεται ότι μετά την επιστολή της Υπουργού Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου στους πρυτάνεις, με την οποία ζητείται ον καθορισμός των χώρων ασύλου στα Πανεπιστήμια, ξεκινάει μια νέα συντονισμένη επίθεση στο άσυλο και από τον τύπο.

Οι φοιτητές είναι εδώ για να αντισταθούν και να απαντήσουν σε κάθε τέτοια επίθεση στα δικαιώματα τους, είτε προέρχεται από την καθηγήτρια της σχολής, είτε από την υπουργό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Η επιστολή της κας Διαμαντοπούλου στους πρυτάνεις, με την οποία τους συμβουλεύει να προχωρήσουν στην άμεση εφαρμογή των διατάξεων του νόμου σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τους αγώνες που έχουν μπροστά τους οι φοιτητές.

ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Π.Κ.Σ

Στατιστικής…συνέχεια!!!

Μιας δήλωσης μύρια έπονται…

Με έκπληξη διαβάσαμε στην εφημερίδα Καθημερινή δυο άρθρα, με τίτλους “Κράτησαν «ομήρους» δύο καθηγήτριες” και “Εθιμικό δίκαιο και νόμος συγκρούονται στην Ιατρική Αθηνών”. Τα άρθρα αυτά περιέχουν ψέματα, ανακρίβειες και συκοφαντίες εις βάρος των φοιτητών της Ιατρικής Σχολής Αθηνών. Καταπατώντας κάθε έννοια δημοσιογραφικής δεοντολογίας, χωρίς καν να ακούσει την άλλη άποψη (των φοιτητών),ο δημοσιογράφος αναπαρήγαγε τις κατηγορίες των κ.Τζώνου και κ.Κατσουγιάννη, παρουσιάζοντάς τις ως θύματα των “φοιτητοπατέρων”. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι “Φοιτητές της Ιατρικής Σχολής Αθηνών κράτησαν «ομήρους» (!!!) τους δύο καθηγήτριες”, “κλειδωμένες στα γραφεία τους” και άλλες τέτοιες ανακρίβειες, ενώ στην πραγματικότητα οι φοιτητές πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας για να πιέσουν ώστε να γίνει δεκτό το δίκαιο αίτημά τους για εξέταση του μαθήματος την ημερομηνία που είχε οριστεί από τη συνέλευση του πρώτου έτους. Ύστερα από μια τρίωρη συζήτηση όπου οι εν λόγω κυρίες δεν κατέβαλαν καμία προσπάθεια συνεννόησης, και μάλιστα απείλησαν ότι θα χαθεί η εξεταστική, αποχώρησαν οικειοθελώς, σε κλίμα ηρεμίας!

Γίνεται λόγος για “φοιτητοπατέρες” και “παρατάξεις”, ενώ στην πραγματικότητα οι φοιτητές έδρασαν αυτόνομα, αποφασίζοντας μέσω της Συνέλευσης του πρώτου έτους και του ΔΣ του Συλλόγου! Οι ανακρίβειες στο άρθρο είναι τόσο πολλές (ημερομηνίες κ.ά.) που δεν αξίζουν καν να σχολιασθούν. Το συγκεκριμένο άρθρο αποτελεί προπαγανδιστικό κείμενο και θεωρούμε ότι η επίθεση αυτή, τη συγκεκριμένη στιγμή, δεν είναι τυχαία, αλλά εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο επίθεσης στα κεκτημένα δικαιώματα των φοιτητών αλλά και στο άσυλο. Κυριότερα, ο “νόμος” που επικαλείται ο αρθρογράφος είναι ο γνωστός νόμος-πλαίσιο, ένας νόμος απαράδεκτος, που προωθεί την εντατικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Οι φοιτητές έχουν παλέψει ενάντια σε αυτό το νόμο με κινηματικές διαδικασίες όλο το προηγούμενο διάστημα και έχουν καταφέρει αυτός να μείνει απονομιμοποιημένος. Άλλωστε η ίδια η Γενική Συνέλευση Τμήματος έχει επανειλημμένα δεσμευτεί για τη μη εφαρμογή του.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον αρθρογράφο οι Συνελεύσεις των ετών αποτελούν εθιμικό δίκαιο (!!!) και παρακάμπτεται το γεγονός ότι οι αποφάσεις παίρνονται αμεσοδημοκρατικά από το σώμα των φοιτητών. Το άρθρο κλείνει με την αναμενόμενη επίθεση στο άσυλο, το οποίο παρουσιάζεται ως η πηγή όλων των κακών. Μετά την επιστολή της Υπουργού Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου με την οποία ζητάει τον καθορισμό των χώρων ασύλου στο πανεπιστήμια φαίνεται να ξεκινάει μια νέα συντονισμένη επίθεση στο άσυλο και από τον τύπο. Έτσι, ένα περιστατικό καθηγητικής αυθαιρεσίας και απόλυτης απαξίωσης των συλλογικών αποφάσεων κατορθώνουν τα ΜΜΕ να το παρουσιάζουν ως την απόδειξη της κατάχρησης του ασύλου από τους ίδιους τους φοιτητές. Οι φοιτητές είναι εδώ για να αντισταθούν και να απαντήσουν σε κάθε τέτοια επίθεση στα δικαιώματα τους, είτε προέρχεται από την καθηγήτρια της σχολής, είτε από την υπουργό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Η επιστολή της κας Διαμαντοπούλου στους πρυτάνεις, με την οποία τους συμβουλεύει να προχωρήσουν στην άμεση εφαρμογή των διατάξεων του νόμου σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τους αγώνες που έχουν μπροστά τους οι φοιτητές.

Η έφοδος στον ουρανό ξεκινάει με την διεκδίκηση του αυτονόητου!!

ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ VS ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Ο καθορισμός του προγράμματος της εξεταστικής από την συνέλευση του κάθε έτους αποτελεί κεκτημένο του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής Αθήνας (Σ.Φ.Ι.Α.) και έχει διαμορφωθεί έτσι λόγω της ιδιαιτερότητας των μαθημάτων της σχολής, προς όφελος της εκπαιδευτικής διαδικασίας και των φοιτητών. Το πρόγραμμα της εξεταστικής οφείλει να διαμορφώνεται με βάση τις ανάγκες των φοιτητών και το πετυχαίνει αφού η Ιατρική έχει χαμηλό μέσο όρο ετών αποφοίτησης, σε σχέση με άλλες σχολές. Αυτό είναι χρόνια αποδεκτό και σεβαστό από την Γενική Συνέλευση Τμήματος και το σύνολο των καθηγητών. Η καθηγήτρια  της Στατιστική, όμως, αποφάσισε φέτος, επικαλούμενη το νέο νόμο πλαίσιο και «φιλοσοφικά επιχειρήματα» περί εκπαίδευσης, να παρακάμψει την απόφαση της Συνέλευσης του πρώτου έτους και να ορίσει μόνη της την ημερομηνία εξέτασης του μαθήματος, εντός του χρονικού διαστήματος που ορίζεται από το νέο νόμο- πλαίσιο ως περίοδος εξεταστικής.

Ο Σ.Φ.Ι.Α. έχει πετύχει τη μη εφαρμογή του νόμου αυτού εντός της σχολής, ενός νόμου που στόχο έχει την εντατικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Ο νέος νόμος πλαίσιο περιλαμβάνει λίστες συγγραμμάτων, manager, τετραετή οικονομικά πλάνα., περιορισμό του ασύλου κ.α., είναι ένας νόμος απέναντι στον οποίο οι φοιτητές έχουν παλέψει και καταφέρει να τον απονομιμοποιήσουν. Η Γενική Συνέλευση τμήματος έχει δεσμευτεί επανειλημμένα για τη μη εφαρμογή του. Η καθηγήτρια της Στατιστικής, με τη στάση που τηρεί, προσπαθεί να παρακάμψει τις αποφάσεις που έχει πάρει ο σύλλογος και να επιβάλλει την εφαρμογή του νόμου. Γι’ αυτό, άλλωστε, παραμένει αδιάλλακτη και αμετακίνητη από την απόφασή της, ενώ στις παραστάσεις διαμαρτυρίας που έγιναν δεν είχε ουσιαστικά κανένα σοβαρό λόγο να προβάλλει για να στηρίξει την επιλογή της. Κάθε τέτοια προσπάθεια πρέπει να εγείρει αντιδράσεις και να αποτελεί κόκκινο πανί για το σύλλογο.

Πέραν αυτών, όμως, η παράκαμψη εκ μέρους των καθηγητών μιας απόφασης που έχουν λάβει με συλλογικές διαδικασίες οι φοιτητές, αποτελεί κακό προηγούμενο για το σύλλογο. Η αλλαγή της ημερομηνίας της εξέτασης όπως προτείνεται, έστω και με την διατήρηση της απόφασης της συνέλευσης για τα υπόλοιπα μαθήματα, δεν αποτελεί λύση, αλλά υποχώρηση. Το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο το πρώτο έτος, αλλά ολόκληρο το Σ.Φ.Ι.Α. Αν με τόση ευκολία παρακάμπτεται αυτή η απόφαση των φοιτητών, τότε ποια θα είναι η επόμενη απόφαση που δεν θα τηρηθεί; Μια τέτοια υποχώρηση θα άνοιγε το δρόμο της υποβίβασης των διαδικασιών του συλλόγου.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ, ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 01/02/10

ΤΑ ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ

ΤΑ ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ

Καθισμένοι στον καναπέ μας το βράδυ, και κρατώντας  στο χέρι το τηλεκοντρόλ, έτοιμοι να ανοίξουμε την τηλεόραση (άσχετα αν έχουμε ανοίξει βιβλία ή όχι!), για να χαλαρώσουμε, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα καταιγισμό γεγονότων που μόνο χαλάρωση δεν μας προσφέρει .”Πέφτοντας” πάνω σ’ένα δελτίο ειδήσεων, βομβαρδιζόμαστε συνεχώς από ένα σωρό βαρύγδουπες και αγχωτικές τοποθετήσεις: “η Ελλάδα στη δίνη της οικονομικής κρίσης”, “η Ε.Ε θα κρίνει αν ο προϋπολογισμός είναι εφαρμόσιμος”, “αγωνία για τον επικείμενο έλεγχο των επιτρόπων”, “δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στον Παπακωσταντίνου”, “τεράστιο το δημοσιονομικό χρέος της χώρας” κλπ.

Όσο προπαγανδιστικά κι αν ακούγονται τα παραπάνω, είναι όντως υπαρκτά, κι αυτό γιατί η Ελλάδα πράγματι πιέζεται να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μειώσει το έλλειμμά της, που έχει φτάσει το 13%, όταν βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας, αυτό δεν πρέπει να ξεπερνά το 3%(!).Η Ε.Ε θα κρίνει εάν ο πρώτος προϋπολογισμός της νέας δεκαετίας μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε μείωση του ελλείμματος κι αν όχι θα τον συντάξει εκ νέου εκείνη, και φυσικά θα πάρει τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής της χώρας στα χέρια της. Οι ευρωπαίοι επίτροποι πηγαινοέρχονται στην Ελλάδα, συναντούν τους υπουργούς και απαιτούν μειώσεις δημοσίων δαπανών, άμεσα και πρακτικά μέτρα για την μείωση του ελλείμματος.

Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι δυνατόν να μείνει ανεπηρέαστος ο, ήδη βαριά “ασθενής”, τομέας της Υγείας. Την περασμένη εβδομάδα, η Υπουργός Υγείας δέχτηκε τις πιέσεις των υπηρεσιακών παραγόντων της Ε.Ε για μείωση των κρατικών δαπανών όσον αφορά εξοπλισμούς νοσοκομείων και φάρμακα. Βλέπουμε λοιπόν ακόμα μια κατάσταση που επιτάσσει μια ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, αφήνοντας ένα τεράστιο και πρόσφορο έδαφος δράσης στον ιδιωτικό τομέα. Μια υποβάθμιση που δεν είναι καθόλου πρόσφατη, αλλά εξελίσσεται εδώ και αρκετά χρόνια. Κι αν δεν είμαστε τόσο σίγουροι ας δούμε: Δε θεωρούμε δεδομένο το γεγονός ότι οι τοκετοί γίνονται κατά κύριο λόγο σε ιδιωτικά νοσοκομεία; Δε μας έμαθαν να αντιμετωπίζουμε ως φυσιολογικό το ότι το κράτος δεν παρέχει οδοντιατρική κάλυψη; Αν έχουμε την οικονομική δυνατότητα, δε θα προτιμήσουμε για μια εξέταση ένα από τα διαγνωστικά κέντρα που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, όταν η δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη απαλλοτριώνεται; Μας λέει κάτι ή δε μας λέει το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα παγκοσμίως σε καταστροφικές δαπάνες υγείας, δηλαδή ότι οι οικογένειες χάνουν τα σπίτια τους όταν ένα μέλος τους έχει μια τόσο σοβαρή πάθηση, που το κόστος των επεμβάσεων είναι υπέρογκο; Είναι δυνατόν να έχεις από τη μια ένα ΕΣΥ ανεπαρκές, με νοσοκομεία υποστελεχωμένα, με άθλιες συνθήκες κι από την άλλη πολυκλινικές με όλα τα υπερσύγχρονα διαγνωστικά μέσα και τις καλύτερες συνθήκες νοσηλείας και να μην διακρίνεις ότι αυτά τα δύο σχετίζονται μεταξύ τους;

Ο αχόρταγος όμως ιδιωτικός τομέας δεν σταματά εδώ! Επεκτείνεται πλέον και στο θέμα της παροχής θέσεων ειδικότητας. Η ιστορία ξεκινά όταν στις 27/11/2009 το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης αναγνωρίζει τη δυνατότητα στο νοσοκομείο «Ερ.Ντινάν» να παρέχει ειδικότητα Βιοπαθολογίας. Στις 16/12/2009, με δελτίο τύπου, η πρόταση παραπέμπεται στο ΚΕΣΥ(Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας). Και σαν να μην έφτανε αυτό, με δελτίο τύπου στις 28/12/2009, παραπέμπεται στο ΚΕΣΥ η πρόταση να παρέχει το ίδιο νοσοκομείο θέσης ειδικότητας Μ.Ε.Θ.!

Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσουμε ότι το Ντινάν και το κάθε ιδιωτικό νοσοκομείο, δεν ενδιαφέρεται να εκπαιδεύσει γιατρούς για να είναι χρήσιμοι αύριο στην κοινωνία, σε ένα δημόσιο και ισότιμο σύστημα υγείας, αλλά βάσει των δικών του καθαρά αναγκών, και του πόσο πιο ευέλικτος θα είναι ένας ειδικευόμενος ιατρός, καλύπτει τις θέσεις στις οποίες το ίδιο έχει ανάγκη. Δεν είναι δυνατόν να δίνει θέσεις ειδικότητας ένα ιδιωτικό νοσοκομείο για το καλό της κοινωνίας, όταν ο διευθυντής του κοιτά το καλό της τσέπης του!

Το ζήτημα της ειδικότητας στα ιδιωτικά νοσοκομεία είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά δεν είναι δυνατόν να το δούμε αποκομμένο από το γενικότερο πλαίσιο υποβάθμισης της δημόσιας υγείας προς όφελος των ιδιωτών. Υπάρχουν δύο πολύ μεγάλα ψέματα, που αποτελούν και τα επιχειρήματα αυτών που επιχειρούν να μας πείσουν για το ότι δεν είναι καθόλου κακό να μπορούν και ιδιώτες να επενδύουν στην υγεία:

1^ο) Θα μειωθούν οι δαπάνες για το ΕΣΥ

Όταν την ίδια ώρα τα ιδιωτικά νοσοκομείο αποσπούν ένα τεράστιο ποσό από τον κρατικό προϋπολογισμό για αγορές εξοπλισμού, με το πρόσχημα της κοινωνικής προσφοράς; Όταν δοθήκαν κονδύλια από την ΕΕ, τα οποία προέρχονται από τη φορολογία των ευρωπαίων πολιτών, για να φτιαχτούν ένα σωρό διαγνωστικά κέντρα;

Όταν το κράτος βάζει μέσα στα νοσοκομεία εταιρείες υπεύθυνες για τον καθαρισμό, τη συντήρησή τους, τη σίτιση του προσωπικού, και τους πληρώνει αδρά;

2^ο) Θα γίνει η δημόσια υγεία ανταγωνιστικότερη

Δεν θέλει πολύ σκέψη για να κατανοήσουμε ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ανταγωνιστικότητα όταν σαν κράτος ενισχύεις και ανοίγεις δρόμους στο ιδιωτικό κεφάλαιο, υποβαθμίζοντας παράλληλα το ΕΣΥ. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει, για παράδειγμα ανταγωνιστικότητα όταν σαν κράτος βοηθάς ένα ιδιωτικό νοσοκομείο να αγοράσει ένα σύγχρονο διαγνωστικό μέσο, και  ταυτόχρονα δεν μεριμνάς καθόλου για να αγοραστεί και για τα δημόσια νοσοκομεία…

Το δικό μας αίτημα απέναντι σε όλη αυτή την κατάσταση που επικρατεί, δεν μπορεί να είναι άλλο παρά δημόσια δωρεάν ισότιμη υγεία για όλους

• Δημόσια, γιατί η υγεία είναι αγαθό και όχι τομέας δράσης επιχειρηματικών συμφερόντων.
• Δωρεάν, γιατί ήδη με τη φορολογία και την ασφάλισή μας, πληρώνουμε για την υγεία δύο φορές. Γιατί να πληρώσουμε και τρίτη;
• Ισότιμη, γιατί δεν είναι δυνατόν η περίθαλψη να καθορίζεται βάσει της οικονομικής κατάστασης ή της ασφάλισης που έχει κάποιος.
• Για όλους, γιατί ως κοινωνικό σύνολο αντιλαμβανόμαστε ότι για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας απαιτείται να έχουν πρόσβαση στην περίθαλψη όλοι, ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας ή άλλων.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• ΑΝΟΙΓΜΑ ΝΕΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΕΣΥ
• ΚΑΜΙΑ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ!
• ΑΜΕΣΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΓΙΑΤΡΩΝ ΣΤΟ ΕΣΥ

Κι επειδή η κρίση είναι δική τους, δεν θα την αφήσουμε να επηρεάσει και την υγεία μας, την εργασία μας, το μέλλον μας!

►ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ!

►ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΙΣΟΤΙΜΗ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Ένα χρόνο μετά η καταστολή παραμένει

Ένα χρόνο μετά την δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια από ειδικό φρουρό οι κινητοποιήσεις, τις μέρες αυτής της τραγικής επετείου, ήταν απρόσμενα μαζικές παρά την τρομοκρατία που έσπερνε οι κυβέρνηση στους διαδηλωτές είτε με δηλώσεις περί «μηδενικής ανοχής»,  είτε με προληπτικές προσαγωγές και εφόδους ακόμα και σε ιδιωτικούς χώρους. Άνθρωποι όλων των ηλικιών και όλων των κοινωνικών στρωμάτων διαδήλωσαν ειρηνικά απέναντι σε ένα σύστημα το οποίο προτιμά να δίνει «στις τράπεζες λεφτά και στη νεολαία σφαίρες». Όλα τα στρώματα της νεολαίας, της «γενιάς της αμφισβήτησης»  διαμαρτύρονταν ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, στην εργασιακή ανασφάλεια και στην κατάργηση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων. 1 χρόνο μετά το Δεκέμβρη του 2008, αυτός ο κόσμος που βγήκε στο δρόμο χωρίς να φοβηθεί την κυβερνητική τρομοκρατία, ανέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο ότι οι αιτίες της εξέγερσης του Δεκέμβρη υπάρχουν και σήμερα – ίσως και σε μεγαλύτερο βαθμό.

Η νέα «προοδευτική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απάντησε στους χιλιάδες διαδηλωτές με πολλά δακρυγόνα, πολύ ξύλο, πάνω από 800 προληπτικές προσαγωγές και πάνω από 100 συλλήψεις πανελλαδικά, (την ώρα που πέρσι όλο το Δεκέμβρη έγιναν γύρω στις 1800 προσαγωγές). Χαρακτηριστικό δείγμα της αυταρχικής στάσης των αστυνομικών αρχών είναι το χτύπημα που δέχτηκε 55χρονη διαδηλώτρια όταν παρασύρθηκε από μηχανάκι της ομάδας Δέλτα. Το «ατύχημα» αυτό – όπως το αποκάλεσε η κυβέρνηση – συνοδεύτηκε από χτύπημα με γκλόμπ στην αιμόφυρτη γυναίκα.

Στο πανεκπαιδευτικό  συλλαλητήριο της 7^ης Δεκέμβρη φάνηκε ξεκάθαρα, πια, ποιό ήταν το πολιτικό όφελος στο οποίο αποσκοπούσε η νέα κυβέρνηση με την ένταση της καταστολής. Δεν ήθελε να γίνει ειρηνική πορεία, δεν ήθελε αυτή η πορεία να διαλυθεί ομαλά, δεν επέτρεψε στους φοιτητές να διεξάγουν τις διαδικασίες συντονισμού του φοιτητικού κινήματος μακριά από εκδηλώσεις βίας. Στόχος το πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο για άλλη μια φορά δαιμονοποιήθηκε ως η μήτρα όλων των κακών της ελληνικής κοινωνίας. Ενδεικτικό του κλίματος αυτού, αλλά και της φανερής στόχευσης της κυβέρνησης, ήταν η ανακοίνωση του Αντιπρύτανη του ΕΚΠΑ που, ούτε λίγο ούτε πολύ, θεωρούσε τα Προπύλαια χώρο εκτός ασύλου, η προκλητική περιφρούρησή τους από μεγάλη αστυνομική δύναμη ώστε να μη διαλυθεί εκεί η πορεία, αλλά κι εντολή του εισαγγελέα να μπουν αστυνομικές δυνάμεις στο χώρο του Κάτω Πολυτεχνείου τη στιγμή που εκεί διεξαγόταν το συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων. Το τελευταίο μάλιστα πραγματοποιήθηκε χάρη στην πειθαρχία του ίδιου του κινήματος που περιφρούρησε τις διαδικασίες του και την αποχώρησή του από το χώρο του Πολυτεχνείου. Την ίδια στιγμή στη Θεσσαλονίκη, με πρόφαση πάλι μεμονωμένες ενέργειες που δεν αντιστοιχούν στο κίνημα, βρήκαν πάτημα οι δυνάμεις καταστολής να καταπατήσουν το άσυλο στο ΑΠΘ.

Σοβαρή ένδειξη  της σκληρής αυταρχικής πολιτικής  του ΠΑΣΟΚ απέναντι στα δημοκρατικά  δικαιώματα και του δόγματος «μηδενική ανοχή» του Χρυσοχοίδη αποτελεί το γεγονός ότι για όλες τις παραπάνω ενέργειες η κυβέρνηση δέχτηκε τα συγχαρητήρια της ΝΔ αλλά και  του προέδρου του ΛΑΟΣ.

Απέναντι  σε αυτή τη βαθιά αντιλαϊκή στάση  της κυβέρνησης, που συμπορεύονται μαζί της όλες οι δυνάμεις εξουσίας, μη θέλοντας να ακούσουν τη φωνή της κοινωνίας, τη φωνή της νεολαίας, εμείς απαντάμε με μαζικούς αγώνες. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ  ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ, ΤΟ ΑΣΥΛΟ  ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΡ.ΕΝ. ΑΘΗΝΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΑΣΟΕΕ,3-12-09

Σήμερα, 3/12/2009, τρεις μέρες πριν τη συμπλήρωση ενός έτους από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που αποτέλεσε την αφορμή για τη εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη, ο φόβος των πρυτανικών αρχών και του Υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» για ένα νέο ξέσπασμα κινητοποιήσεων τους οδηγεί σε πραξικοπηματικές πρακτικές. Ενώ ήταν προγραμματισμένη από το ΔΣ διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Φοιτητών ΑΣΟΕΕ «Σωτήρης Πέτρουλας» ο πρύτανης της ΑΣΟΕΕ Γ. Πραστάκος κλείδωσε το σχολή αιφνιδιαστικά το πρωί με τη δικαιολογία της έξαρσης της γρίπης! Φυσικά ακολουθώντας τις ιατρικές οδηγίες για τη γρίπη φρόντισε να καλέσει τα ΜΑΤ να αποκλείσουν την σχολή.

Η απάντηση των φοιτητών και των φοιτητριών της ΑΣΟΕΕ απέναντι στην επί της ουσίας κατάλυση του ασύλου και παρεμπόδιση της γενικής συνέλευσης του συλλόγου ήταν άμεση: συγκεντρώθηκαν έξω από τη Πύλη και απαιτούσαν να ανοίξει η σχολή και να γίνει η ΓΣ. Αφού κατάφεραν να ανοίξουν τη σχολή και άρχισαν να μπαίνουν μέσα, οι δυνάμεις της καταστολής, επιτέθηκαν βίαια στους φοιτητές που δεν πρόλαβαν να μπουν, αρκετοί τραυματίστηκαν ενώ τα δακρυγόνα έπεφταν βροχή.

Ως αποτέλεσμα, φοιτητές αποκλείστηκαν μέσα στη σχολή περικυκλωμένοι από ΜΑΤ, ενώ οι υπόλοιποι έμειναν απ’ έξω επίσης περικυκλωμένοι από ΜΑΤ, δεχόμενοι απρόκλητες επιθέσεις και ξυλοκοπούμενοι. Οι πραίτορες δε δίστασαν να ασκήσουν βία ακόμη και σε βουλευτές που συγκεντρώθηκαν για συμπαράσταση, όπως ο Τ. Κουράκης. Τελικά μετά από αρκετές ώρες και αφού είχαν επιδοθεί σε πληθώρα αντεγκλήσεων, σπρωξιμάτων και ξυλοδαρμών εναντίον των συγκεντρωμένων φοιτητών, οι δυνάμεις καταστολής έφυγαν από το χώρο της ΑΣΟΕΕ που άνοιξε κανονικά για να πραγματοποιηθεί η γενική συνέλευση.

Η Αριστερή Ενότητα εκφράζει την αλληλεγγύη της στο σύλλογο φοιτητών της ΑΣΟΕΕ και στον αγώνα για την υπεράσπιση ασύλου, των συλλογικών διαδικασιών και των δημοκρατικών κατακτήσεων του λαϊκού κινήματος. Δε θα επιτρέψουμε ούτε στις πρυτανικές αρχές, ούτε στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ούτε σε κανέναν άλλο να περιορίσει τους αγώνες μας, να καταστρατηγεί το άσυλο, δε θα τους επιτρέψουμε να «κλείσουν» τον Δεκέμβρη.

Ο περυσινός Δεκέμβρης ανέδειξε όλες τις αντιθέσεις της σημερινής κοινωνίας, αλλά και την αγανάκτηση και οργή του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας. Η απάντησή μας θα δοθεί στις συλλογικές διαδικασίες και στους δρόμους.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Όλοι και όλες στους δρόμους:

Κυριακή 6 Δεκέμβρη στη 1:30 μ.μ. στα προπύλαια

Δευτέρα 7 Δεκέμβρη στις 12 μ.μ. στα προπύλαια

Αθήνα, 3/12/09

Εκδήλωση-Συζήτηση ΑΡΕΝ Ιατρικής για τον Δεκέμβρη,1/12/09

Στο δρόμο του Δεκέμβρη βαδίζουμε ξανά…

 

Η ΑΡΕΝ Ιατρικής οργανώνει εκδήλωση-συζήτηση με ομιλητές:

-Νίνα Σωτηροπούλου (μαθήτρια, μέλος συντονιστικού Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος)

-Γιώργος Παπαϊωάννου (εργαζόμενος, μέλος ΚΟΕ)

-Άγγελος Τσέκερης (δημοσιογράφος στη Αυγή, στην Athens Voice, στην Γαλέρα και στο Κόκκινο, μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού)

Τρίτη 1/12/2009 ,ώρα 14.00

Αμφιθέατρο  ΠΑΘΑΝ

Όλοι-ες στην ΓΣ του ΣΦΙΑ, την Τετάρτη 2/12

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008: Εικόνες από  το μέλλον

06/12/2008: Δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από το χέρι του ειδικού φρουρού Ε.Κορκονέα .Ολόκληρη η κοινωνία συγκλονίζεται και πλήθη οργισμένων ανθρώπων βγαίνουν αυθόρμητα στους δρόμους της χώρας.

Γιατί; Μεμονωμένο περιστατικό ή συνέπεια-συνέχεια των πολιτικών που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια, “πυροβολώντας” τις ζωές και τα όνειρά μας;

Η εξέγερση της νεολαίας που ακολούθησε, ήταν η πρώτη αντίδραση, εν μέσω μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, δίνοντάς μας εικόνες από το μέλλον. Χιλιάδες κόσμου διαδήλωναν, όχι μόνο ενάντια στην κρατική καταστολή, αλλά ενάντια στη κατάσταση που είχε διαμορφωθεί από ένα σύστημα που γεννάει τη βία.

Η δολοφονία ενός 15χρονου παιδιού ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Οι πολιτικές που γέμιζαν τόσα χρόνια το ποτήρι, είναι οι πολιτικές της αμάθειας, της ανεργίας, της ανέχειας και της καταστολής. Πολιτικές που καθημερινά αναγκάζουν τους μαθητές να μην έχουν ελεύθερο χρόνο, τους φοιτητές να αγωνίζονται για την κατάκτηση ενός πτυχίου χωρίς αξία, τους νέους εργαζόμενους να βρίσκονται σε ένα περιβάλλον εργασιακού μεσαίωνα (ελαστικές μορφές εργασίας).

Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση  διαμορφώθηκαν δύο κύριες αντιλήψεις: από τη μία πλευρά οι δυνάμεις (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΚΚΕ), που επιχείρησαν τη στροφή στην κανονικότητα και τη συντηρητική αναδίπλωση της κοινωνίας, ενώ από την άλλη οι οργανωμένες δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς μαζί με προοδευτικά κομμάτια της κοινωνίας, που έδωσαν μάχες για το βάθεμα της εξέγερσης, την ανάδειξη συγκεκριμένων πολιτικών αιτημάτων, την αναβάθμιση και το συντονισμό των μορφών πάλης. Όσες προσπάθειες κι αν έγιναν για την ποινικοποίηση της εξέγερσης, μέσω της προπαγάνδας των ΜΜΕ και της σκληρής κρατικής καταστολής, είναι σίγουρο πως το αύριο δεν θα είναι ίδιο με το χθες.

Νοέμβρης 2009: Ένα χρόνο μετά, βιώνουμε τη προσπάθεια “πρόληψης” και θωράκισης του συστήματος –μπροστά στις κοινωνικές εκρήξεις που θα έρθουν- καλλιεργώντας κλίμα τρομοκρατίας, φόβου και ανασφάλειας.

Ότι θα προκύψουν κοινωνικές  εκρήξεις είναι βέβαιο, καθότι οι πολιτικές που “γέννησαν” το Δεκέμβρη όχι μόνο συνεχίζονται, αλλά εντείνονται. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει ήδη δείξει τις προθέσεις της: με επίθεση σε παιδεία (συνεχίζοντας  την αναγνώριση των ΚΕΣ), υγεία (απλήρωτες εφημερίες, έλλειψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού), δημόσιο πλούτο (λιμάνι Πειραιά), εργασία (stage) και καταστρατήγηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Η τωρινή κατάσταση παρουσιάζεται ως η μόνη “ρεαλιστική” διέξοδος από την κρίση ( οικονομική- πολιτική- κοινωνική ) την  οποία το ίδιο το σύστημα δημιούργησε.

Ήρθε η ώρα να  μιλήσουμε για  το δικό μας  ρεαλισμό. Το ρεαλισμό  που μας δείχνει  ο δρόμος του  Δεκέμβρη. Επειδή  γνωρίζουμε καλά  πως η μόνη απάντηση  στο μέλλον που  μας ετοιμάζουν  είναι οι εξεγέρσεις και οι συλλογικοί μας αγώνες.

Ήρθε  η ώρα για τις  δικές μας μέρες!!!

 

Όλοι-ες στη Γ.Σ. του ΣΦΙΑ, την Τετάρτη 2/12 στις 12:00 στο ΝΑΒΟ

ΠΑΣΟΚ και Εκπαίδευση- Ποια αλλαγή?

ΠΑΣΟΚ KAI ΕΚΠΑΔΕΥΣΗ – ΠΟΙΑ ΑΛΛΑΓΗ;;;

Αντίθετα με ότι μπορεί να επικαλούνται οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΠ στις σχολές, έχουμε ήδη αρκετά δείγματα γραφής για να “ζωγραφίσουμε” μια πλήρη εικόνα της πολιτικής που θα εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ. Οι προγραμματικές δηλώσεις της Διαμαντοπούλου, οι πρώτες εισηγήσεις του υπουργείου που διέρευσαν στον τύπο, αλλά, και σημαντικότερο, η όλη πολιτική ιστορία του ΠΑΣΟΚ είναι τα στοιχεία που συμπληρώνουν το τοπίο.

ΚΟΛΛΕΓΙΑ – ΚΕΣ

Οι εξαγγελίες αφορούν την επανεξέταση των αδειών που ως προεκλογικό δώρο δόθηκαν απο τον κ. Σπηλιωτόπουλο σε 33 ΚΕΣ. Τι μας λέει η Διαμαντοπούλου εδώ; Είναι σαφέστατα υπερ της λειτουργίας των ΚΕΣ, με την προυπόθεση αυτά να πληρούν κάποιες υποτυπώδεις προυποθέσεις λειτουργίας οι οποίες όμως αφενός δεν εξασφαλίζουν ποιοτικό επίπεδο εκπαίδευσης στα εν λόγω ιδιωτικά ιδρύματα αφετέρου μετατοπίζουν το κέντρο βάρος του διαλόγου για τα ΚΕΣ σε μια συστημική προσέγγιση που σχετίζεται με τη λογική οτι πρέπει να λειτουργούν και συνεπώς το μόνο που είναι δυνατόν να γίνει είναι να εξεταστεί πως μπορεί να λειτουργούν με τους κάποιους τεχνοκρατικούς όρους.

Παρά τις μεγαλόστομες διακυρήξεις περί “δημόσιας και δωρεάν παιδείας” που επαγγέλεται η νέα υπουργός, στην πράξη βάζει λοιπόν και αυτή τα ιδιωτικά από την πίσω πόρτα! Δεν έχουμε ξεχάσει τις πάγιες θέσεις του ΓΑΠ για τα “μη κρατικά”, άλλωστε…

Ζητούμε ανοιχτά και ξεκάθαρα άμεσο κλείσιμο όλων ανεξαιρέτων των ΚΕΣ και να ληφθεί μέριμνα για τους αποφοίτους τους. Ξεκαθαρίζουμε οτι αυτό είναι ρεαλιστικό από νομική άποψη παρά το γεγονός οτι εσχάτων τα αστικά ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν περι του αντιθέτου.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Σε ένα άλλο μέτωπο που επέλεξε να ανοίξει με το καλημέρα το νεοσύστατο υπουργείο παιδείας αναβαθμίζει το ΕΣΥΠ σε δημόσια ανεξάρτητη αρχή. Επιπλέον, προσβάλλοντας τις μνήμες τους φοιτητών και φοιτητριών που το 2006-7 βγήκαν στον δρόμο, επαναφέρει στο δημόσιο προσκήνιο τον διαβόητη Θ.Βερέμη, Μια κίνηση προσβλητική για το φοιτητικό κίνημα, η οποία παραγνωρίζει τους αγώνες και τις νίκες που αυτό πέτυχε διαχρονικά απέναντι στην επίθεση στον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Είναι λοιπόν μέλημα της ριζοσπαστικής αριστεράς στα πανεπιστήμια να εμποδίσει ένα στημένο διάλογο για την παιδεία με συντονιστές ανθρώπους σαν τον Βερέμη ή τον Μπαμπινιώτη, ένα διάλογο μονομερή και προσανατολισμένο στην καπιταλιστική λογική της εκπαίδευσης – προετοιμασίας ανθρώπων έρμαιων στις διαθέσεις της αγοράς εργασίας, καταδικασμένων στην εργασιακή ανασφάλεια.

Πόσο μάλλον όταν επιδίωξη του υπουργείου είναι ένας λιτός νόμος, ο οποίος ενδεικτικά θα περιλαμβάνει διατάξεις για τα τετραετή ακαδημαικά πλάνα. Επίσης, η μελέτη του χωροταξικού σχεδιασμού για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ θα εμβαθύνει ακόμα περισσότερο την αναδιάθρωση της τριτοβάθμιας παιδείας στην κατεύθυνση της επιχειρηματικοποίσησης, της ανταποδοτικότητας, της κατάρτισης, στην κατεύθυνση της εκπαίδευσης – παροχής υπηρεσίας. Η ορολογία που χρησιμοποιείται στις προγραμματικές δηλώσεις αλλά και στις πρώτες εισηγήσεις του υπουργείου είναι ενδεικτική .

Και βεβαίως δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι τα παραπάνω δεν πρόκειται να αντιπαρατεθούν με τους ήδη ψηφισμένους νόμους της Μαριέττας κλπ. Άλλωστε ήδη το γεγονός ότι δεν έχει σταματήσει καμμία εφαρμογή των διατάξεων των προηγούμενων νόμων που ήδη εφαρομόζονται λέει πολλά.

Οσον αφορά την χρηματοδότηση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης παρά το γεγονός οτι αρχικά σχηματίζει χαμόγελα στα πρόσωπα των φοιτητών κρύβει παγίδες στις οποίες δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να παρασυρθούμε. Ξεκάθαρα πρόκειται για χρηματοδότηση ανταποδοτικής φύσεως, η οποία θα πραγματοποιείται με τον γνωστό και καταδικαστέο όρο της αξιολόγησης. Ανακύπτει το πρόβλημα οτι η αξιολόγηση ως διαδικασία είναι στην ουσία αναζήτηση λευκής επιταγής για την υποβάθμιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Ακόμα τίποτα δεν εμποδίζει τα ιδιωτικά ιδρύματα που πιστά χρόνια τώρα εφαρμόζουν αυτό το μέτρο της αξιολόγησης να απορροφήσουν μέρος της χρηματοδότησης που υποτίθεται οτι προορίζεται για την δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, μειώνοντας στην πράξη την χρηματοδότηση στον δημόσιο τομέα! Και αυτές οι υποσχέσεις όμως για 5% του ΑΕΠ για την παιδεία με άμεση δεύσμευση 1 δις ευρώ, διαψεύστηκαν πριν “αλέκτωρ λαλλήσει τρις”. Ο νέος προυπολογισμός προβλέπει 3,6% του ΑΕΠ, διατηρώντας την πρωτιά (από το τέλος) αυτή της Ελλάδας στην Ευρώπη.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Δεν ξεχνάμε άλλωστε ότι η αξιολόγηση είναι ένα από τα βασικότερα εργαλεία της νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης της εκπαίδευσης, όπως άλλωστε θεσμίστηκε και στην Μπολόνια. Και οι εμπνευστές της δεν άφησαν τα κριτήρια καθόλου στην τύχη. Έχουν να κάνουν με το κατά πόσο μια σχολή συμμορφώνεται με την εκπαίδευση-εμπόρευμα, με την επιχειρηματικοποίηση της ακαδημαικής κοινότητας και αυταρχικοποίηση και εντατικοποίηση της ακαδημαικής ζωής, με την διολίσθηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε διαδικασία κατάρτισης, με το δέσιμο με τον ιδιωτικό τομέα… Και με όλα τα παραπάνω η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συντάσσεται πλήρως. Αυτό δείχνει και η προηγούμενη πείρα μας, και τα νέα φιρμάνια του υπουργείου.

ΑΣΥΛΟ – ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Το σύνολο των λίγων αυτών εβδομάδων διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έκανε καθαρή και την στάση του απέναντι στο ζήτημα του ασύλου, και της καταστολής. Δεν πρόκειται να δούμε δισταγμούς από πλευράς κυβέρνησης εάν παίζει η περίπτωση να δοθεί πολιτική εντολή για άρση του ασύλου. Το κράτος θωρακίζεται απέναντι στους κίνδυνους για νέα ξεσπάσματα όπως αυτό του περασμένου δεκέμβρη, και στα πλαίσια αυτά δεν μπορεί να ανεχτεί να υπάρχουν χώροι στο κέντρο της πόλης που να μην μπορεί να επιχειρεί η αστυνομία. Η διαφορά του ΠΑΣΟΚ από την ΝΔ δεν έγκειται στο τι θα κάνει, αλλά ενδεχομένως στο πόσο προκλητικά θα το κάνει.

Τα παραπάνω έρχονται να συμπληρώσουν και τα γεγονότα των τελευταίων ημερών: Το κλεισιμο καταρχήν των σχολών του κέντρου της Αθήνας την παρασκευή πριν την επέτειο του πολυτεχνείου, με τους μπάτσους να αναλαμβάνουν ρόλο θυρωρού, καταπατώντας ουσιαστικά το άσυλο, και η δίωξη των πρυτανικών αρχών του ΕΜΠ για την φιλοξενία του indymedia στους υπολογιστές της σχολής, γεγονός για το οποίο η Άννα Διαμαντοπούλου νίπτει τας χείρας της, ανάγοντας στο απλά σε αρμοδιότητα της δικαιοσύνης!

Στην λογική που υπαγορεύει την λειτουργία των πανεπιστημιών με όρους ελεύθερης αγοράς είμαστε κάθετα αντίθετοι/ες. Προασπίζουμε τον δημόσιο δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου με κάθε κόστος και ορθώνουμε τοίχους απέναντι στις επιδιώξεις τους για διορισμό managers που θα διαχειρίζονται τις τύχες της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης με γνώμονα την ανταποδοτικότητα και το κέρδος.

Το πανεπιστήμιο για μας είναι χώρος πολιτικής και πολιτιστικής αντίστασης απέναντι στην πλήρως νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, απέναντι στις επιταγές της Μπολόνια. Η ριζοσπαστική Αριστερά στην σημερινή συγκυρία είναι ανάγκη να ορθώσει τοίχος αντίστασης και αλληλεγγύης με τα κινήματα και στην υπόλοιπη Ευρώπη, την Αυστρία και την Γερμανία.

Ο αγώνας για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, εκπαίδευση ίσων ευκαιριών για όλους είναι αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό και συνεπώς αγώνας σε πλήρη συμπόρευση με τους αγώνες των φοιτητών που αγωνίζονται με ίδια αιτήματα σε άλλα καπιταλιστικά κράτη, αλλά και με τους αγώνες των εργαζομένων, ενάντια στις αντεργατικές ρυθμίσεις που (και αυτή η κυβέρνηση) προωθεί.

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Αλέξη, διαδηλώνουμε στις 6 και 7 Δεκέμβρη

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου και τη μεγαλειώδη εξέγερση του Δεκέμβρη, όλες οι αιτίες που προκάλεσαν την τραγωδία και τον ξεσηκωμό, παραμένουν εδώ: κρίση, γιγάντωση της επισφάλειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αστυνομοκρατία, στοχοποίηση της νεολαίας.

Ένα χρόνο μετά, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα για να μην ξαναϋπάρξει άλλος Κορκονέας. Αντιθέτως, όχι μόνο είναι σε πλήρη λειτουργία ο μηχανισμός που γεννάει τους αστυνομικούς-πιστολέρο, αλλά και μεθοδεύεται η «επιεικής» δικαστική μεταχείριση των δολοφόνων, με πρώτο βήμα την προκλητική μεταφορά της δίκης στην Άμφισσα.

Ένα χρόνο μετά, θα βγούμε και πάλι στους δρόμους για να διαδηλώσουμε όχι μόνο για τον Αλέξη, αλλά και ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της λιτότητας της ανεργίας, των ιδιωτικοποιήσεων, του αντεργατικού προϋπολογισμού, της περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών, του ρατσισμού.

Ένα χρόνο μετά επιμένουμε: η εξέγερση ήταν, είναι, και θα παραμείνει δίκαιη!

Σε σύσκεψη αριστερών οργανώσεων και κομμάτων που πραγματοποιήθηκε στις 19/11 στο Πολυτεχνείο αποφασίστηκαν:

• Η οργάνωση πορείας διαμαρτυρίας την ημέρα που συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη δολοφονία του Αλέξη, την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στη 1:30 μμ  στα Προπύλαια (με κατεύθυνση τη Βουλή).

• Η στήριξη και συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 7^ης Δεκεμβρίου (Προπύλαια, 12:00).
• Το άνοιγμα πρωτοβουλιών σε όλη τη χώρα για να πάρουν οι κινητοποιήσεις πανελλαδικό χαρακτήρα.

Ένα χρόνο μετά το κρατικό έγκλημα και την κοινωνική εξέγερση, θα διαδηλώσουμε διεκδικώντας:

• Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι αστυνομικοί.
• Να αφοπλιστεί η Αστυνομία και να καταργηθούν οι ειδικές δυνάμεις (ΜΑΤ, «Δ», κτλ)
• Να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία την καπιταλιστική κρίση.

Ένα χρόνο μετά, και αυτός ο Δεκέμβρης θα είναι του Αλέξη!

Το κάλεσμα υπογράφουν μέχρι τώρα οι (ο κατάλογος παραμένει ανοιχτός):

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΔΕΑ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Κοινή Δράση Αλληλεγγύης, Κόκκινο, Νεολαία Συνασπισμού, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΣΕΚ, Συνασπισμός, Συντονιστικό Αντίστασης Μαθητικών Πρωτοβουλιών

Αθήνα 23/11/09