Αριστερή Ενότητα Ιατρικής Αθηνών

Ο ηλεκτρονικός χώρος διαλόγου του σχήματος της ΑΡ.ΕΝ. Ιατρικής Αθηνών

Posts Tagged ‘πολυτεχνείο’

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ Γ.Σ. ΤΟΥ Σ.Φ.Ι.Α. ΣΤΙΣ 10/11/2010

Posted by areniatrikis on November 9, 2010

«Το Πολυτεχνείο δεν ήτανε γιορτή, ήτανε εξέγερση και πάλη λαϊκή.»

Η δικτατορία της 21ης Απριλίου είχε συσσωρεύσει πολλά οξυμένα προβλήματα, πέρα από το γενικό δημοκρατικό πρόβλημα της χώρας, στον χώρο της εκπαίδευσης. Με νόμους που απαγόρευαν τις φοιτητικές εκλογές και τις δημοκρατικές διαδικασίες στους Φοιτητικούς συλλόγους, με διορισμένα από την χούντα Διοικητικά Συμβούλια συλλόγων, με νόμο που υποχρέωνε σε στράτευση τους φοιτητές, επενέβαινε άμεσα στον χώρο της εκπαίδευσης και προσπαθούσε να τον μεταβάλει σε καθαρό εξάρτημα της κυβερνητικής πολιτικής, να χτυπήσει κάθε δημοκρατική και συνδικαλιστική ελευθερία. Μέσα σε αυτή την κατάσταση που η αντίθεση του λαού ήταν καθολική, ανδρώθηκε τότε το φοιτητικό κίνημα, άρχισε σιγά σιγά να μαζικοποιείται δίνοντας τις πρώτες του μάχες. Αρχίζει έτσι η κίνηση για να ξαναπάρουν οι φοιτητές στα χέρια τους, τους συλλόγους που ήταν διορισμένοι οι αντιπρόσωποι της χούντας στα πανεπιστήμια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατάληψη της Νομικής, η οποία και αποτελεί σταθμό στην ανάπτυξη του κινήματος. Στην πορεία όμως αυτών των αγώνων, οι φοιτητές κατάλαβαν πως ποτέ δεν θα ήταν δυνατό να πετύχουν αυτά που θέλουν στην εκπαίδευση, αν δεν συνδέσουν την πάλη τους με τους γενικότερους στόχους του λαϊκού κινήματος, που εκείνη την εποχή ήταν η ανατροπή της χούντας, η εγκαθίδρυση μιας πραγματικής δημοκρατίας και το διώξιμο των Αμερικάνων και του ΝATO από την Ελλάδα. Μέσα από αυτή την συνειδητοποίηση των φοιτητών, δέθηκαν οι αγώνες τους με τους αγώνες του λαού με αποκορύφωμα τη μεγαλειώδη εξέγερση του Νοέμβρη του 73’, με την κατάληψη του Ε.Μ.Πολυτεχνείου όπου το φοιτητικό και το λαϊκό κίνημα μπήκαν στην κοινή κοίτη του αγώνα, με συνθήματα όπως Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, Λαϊκή Κυριαρχία και Εθνική Ανεξαρτησία. Η εξέγερση αυτή αποτέλεσε την βάση, πάνω στην οποία χτίστηκαν μια σειρά από σημαντικές νίκες, τα χρόνια που ακολούθησαν, σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

 

«Εμπρός για της γενιάς μας τα πολυτεχνεία.»

Σήμερα, 37 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αγαθά όπως η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, το 8ωρο, η δημόσια και δωρεάν υγεία, η κοινωνική ασφάλιση, η ελευθερία του λόγου, έφτασαν να θεωρούνται αυτονόητα. Ωστόσο, τον τελευταίο χρόνο βιώνουμε μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε κοινωνικά κεκτημένα, ελευθερίες και δικαιώματα, σε όλους τους τομείς της ζωής με αποκορύφωμα την βούληση της κυβέρνησης για πλήρη εμπορευματοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το σύνθημα για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, παραμένει τρομακτικά επίκαιρο, δείχνοντας το δρόμο για την καθημερινή μας πάλη, ενάντια στην επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά μας δικαιώματα, ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση του νομοσχεδίου Διαμαντοπούλου και στην εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, ενάντια στη κρατική καταστολή που καταπατεί θεμελιώδεις ανθρώπινες ελευθερίες.

Ο αγώνας  του φοιτητικού κινήματος για υπεράσπιση και τη βελτίωση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, παράλληλα με τον αγώνα για υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης, των εργασιακών μας δικαιωμάτων και του δημόσιου πλούτου, σε συμπόρευση με τους εργαζόμενους συνεχίζεται. Τώρα πρέπει να αντιπαρατεθεί το φοιτητικό κίνημα μαζί με τα ριζοσπαστικά κομμάτια των καθηγητών αλλά και των άλλων λειτουργών της εκπαίδευσης ενάντια στο νομοσχέδιο που προωθεί το Υπουργείο με σκοπό την ανατροπή του που θα οδηγήσει στην πιο σπουδαία ίσως νίκη του φοιτητικού κινήματος.

Στο δρόμο του πολυτεχνείου πρέπει να συνδέσουμε τους σύγχρονους αγώνες των νέων, για δημόσια και δωρεάν παιδεία, δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, για την συμπόρευση του εργατικού και του φοιτητικού κινήματος απέναντι στην νεοφιλελεύθερη επίθεση εις βάρος των αναγκών μας.

 

ψωμί…

Συγκεκριμένα, τον τελευταίο χρόνο με την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και ακόμα πιο εντατικά με την έλευση του ΔΝΤ στην  Ελλάδα, βιώνουμε την πιο σκληρή και αντιλαϊκή πολιτική μετά την μεταπολίτευση. Πρόκειται για ένα εκ προμελέτης έγκλημα εις βάρος της ελληνικής κοινωνίας, αφού όλους τους μήνες από την εκλογή του ΠΑΣΟΚ, η προσφυγή στο ΔΝΤ έγινε με μικρά-μικρά βήματα. Ένα χρόνο τώρα με πολλά επικοινωνιακά κόλπα το ΠΑΣΟΚ μαζί με όλους τους συμμάχους του προσπαθούν να μας πείσουν ότι η προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι «η μόνη λύση για τη σωτηρία της χώρας, μια λύση που δεν επιλέγει η “σοσιαλιστική κυβέρνηση” αλλά μας αναγκάζει σε αυτή η Ε.Ε».

Όσο και να θέλει όμως η κυβέρνηση να αποποιηθεί τις ευθύνες της, οι μέχρι τώρα πολιτικές της είναι αυτές που οδήγησαν σε αυτό το οικονομικό αδιέξοδο. Και η πολιτική επιλογή να καταφύγει η χώρα στην άβυσσο του ΔΝΤ εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίσει την κρίση όχι για την υπεράσπιση των εργαζομένων και της νεολαίας, αλλά για να παγιώσει μέσα από αυτή ένα νέο μοντέλο εργαζομένου που θα είναι πιο άμεσα εκμεταλλεύσιμο με λιγότερα δικαιώματα. Είδαμε όλο το προηγούμενο καιρό ότι η πολιτική της κυβέρνησης ήταν ξεκάθαρα ενάντια στον εργαζόμενο λαό με περικοπές μισθών και συντάξεων, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, αύξηση της άμεσης φορολόγησης στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και έμμεση φορολόγηση που διαπέρασε όλα τα προϊόντα. Αντίθετα τα κέρδη των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων και των τραπεζών έμειναν στο απυρόβλητο. Ως συνέχεια της βούλησης ΠΑΣΟΚ και ΔΝΤ για παραγωγή άμεσα εκμεταλλεύσιμων και αναλώσιμων εργαζόμενων εισάγεται το σύμφωνο πρώτης απασχόλησης.

 

Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης: Ο εργασιακός μεσαίωνας που ετοιμάζουν για τη νεολαία, παίρνει πλέον σάρκα και οστά με την εφαρμογή και στη χώρα μας του συμφώνου πρώτης απασχόλησης. Επιγραμματικά, πρόκειται για μια διάταξη η οποία θεωρεί τους νέους εργαζόμενους ως μια ειδική κατηγορία που με ηλικιακά, και μόνο, κριτήρια θα πρέπει να πληρώνεται λιγότερο από το υπόλοιπο σώμα των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει ότι θεσμοθετείται τριετής μαθητεία για νέους άνεργους με απολαβές γύρω στα 350 – 400 ευρώ, αλλά και δημιουργία “Συμβολαίου Πρώτης Απασχόλησης” που θα αφορά τις νέες προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα οι οποίες θα αμείβονται με 550 ευρώ, έναντι των 740 ευρώ που ορίζει η τελευταία σύμβαση. Επί της ουσίας, μιλάμε για μια άνευ όρων παράδοση της νεολαίας στις ορέξεις της εργοδοσίας που με τη σειρά της σημαίνει ότι η δική μας γενιά θα είναι αυτή που θα επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος για την έξοδο της χώρας από ην κρίση προσφέροντας φτηνή κι ελαστική εργασία προκειμένου να συντηρηθούν τα κέρδη του κεφαλαίου.

 

…παιδεία…

Τα χαρακτηριστικά αυτού του νέου μοντέλου εργαζομένου που θέλουν να διαμορφώσουν δεν εγγράφονται μέσα από την τωρινή τριτοβάθμια εκπαίδευση που έχει ως πυλώνα της το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Με αυτό τον τρόπο οι εξαγγελίες της Διαμαντοπούλου στους Δελφούς που, παρά τον επιτηδευμένο εφησυχασμό ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, πήραν πριν από μια εβδομάδα τη μορφή νομοσχεδίου στη Σύνοδο των πρυτάνεων στο Ρέθυμνο, δείχνουν ξεκάθαρα τις προθέσεις της κυβέρνησης να υποτάξει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο στους νόμους της αγοράς, εξειδικεύοντας την πολιτική του Μνημονίου στο Πανεπιστήμιο.

Στις 22 και 23 Οκτωβρίου στο Ρέθυμνο λοιπόν δόθηκε η πρώτη απάντηση των φοιτητών απέναντι στα νέα μέτρα που προωθεί το Υπουργείο. Με μια μαζική πορεία που κατέληξε κοντά στο ξενοδοχείο όπου συνεδρίαζαν η Υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου και η πλειοψηφία των πρυτάνεων (μετά την άρνηση της Πρυτανείας του ΕΜΠ να συμμετέχει στο στημένο διάλογο), οι φοιτητές έστειλαν ένα μήνυμα για τη δυναμική συνέχιση των κινητοποιήσεων δηλώνοντας ξεκάθαρα την αντίθεσή τους με το σχέδιο νόμου. Η απάντηση που έλαβαν περιλάμβανε βέβαια χρήση δακρυγόνων και πρωτοφανούς καταστολής από τις δυνάμεις της αστυνομίας που έκλεισαν το δρόμο στους διαδηλωτές. Φάνηκε έτσι η πρόθεση της κυβέρνησης να φιμώσει τη συνολική αντίθεση των φοιτητών στην εμπορευματοποίηση του Δημοσίου Πανεπιστημίου που εκείνη προωθεί.

Πιο αναλυτικά, το σχέδιο νόμου μετά τη Σύνοδο Πρυτάνεων στο Ρέθυμνο προβλέπει:

 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ «ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΑ» ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ: Αυτός είναι και ο βασικός πυλώνας του νομοσχεδίου και κινείται στην αντίληψη ότι πλέον η πανεπιστημιακή εκπαίδευση δεν μπορεί να αποτελεί κομμάτι του κρατικού προϋπολογισμού και καλούνται πλέον τα ιδρύματα να βρίσκουν τα ίδια τους πόρους τους είτε από επιχειρηματικούς ομίλους είτε από ιδιώτες. Κανείς όμως δεν δίνει λεφτά χωρίς αντάλλαγμα! Αυτά τα ανταλλάγματα μπορεί να είναι τα κατακερματισμένα επαγγελματικά δικαιώματα, η εντατικοποίηση-αυταρχικοποίηση των σπουδών, η έρευνα υποταγμένη στις ανάγκες της αγοράς και όχι της κοινωνίας. Η επίσημη αξιολόγηση δεν θα γίνεται από τους φοιτητές, αλλά από επιτροπές «σοφών», που μικρή σχέση θα έχουν με το αξιολογούμενο ίδρυμα. Ενώ σε αυτές, με προφανή στοχοθεσία, θα μετέχουν και οι επιχειρηματίες που αναφέραμε παραπάνω.  Τέλος η φοιτητική μέριμνα ανατίθεται εξ ολοκλήρου στα ιδρύματα με ευθύνη δικιά τους για το επίπεδό της, κάτι που θα σημάνει την πλήρη υποβάθμισή της έως και κατάργηση πολλών κεκτημένων όπως η σίτιση και η στέγαση των φοιτητών.

 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΕ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΤΜΗΜΑ: Καταργείται η  έννοια του τμήματος όπως την γνωρίζουμε. Οι φοιτητές θα εισέρχονται σε σχολή και θα διαλέγουν μετά τον πρώτο υπερεντατικοποιημένο έτος ανάμεσα σε διάφορα προγράμματα σπουδών. Συνεπώς,  πέρα από την ακαδημαϊκή  υποβάθμιση των σπουδών από τα προγράμματα-σούπα που θα παρέχονται θα έχουμε και πλήρη κατακερματισμό των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, αφού κάθε φοιτητής θα ακολουθεί, στο όνομα της κινητικότητας, διαφορετικό πρόγραμμα σπουδών από το διπλανό του κάτι που θα του δώσει συγκεκριμένα επαγγελματικά προσόντα εκφρασμένα σε πιστωτικές μονάδες που θα εγγράφονται στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. Έτσι, διαλύεται και κάθε έννοια συλλογικής διεκδίκησης των εργασιακών δικαιωμάτων και εισερχόμαστε σε μια εποχή που ο κάθε νέος θα σπουδάζει μόνος και θα διαπραγματεύεται μόνος του τους όρους εργασίας του χωρίς καμία συλλογική κατοχύρωση, έρμαιο στις ανάγκες και τις βουλές του κάθε εργοδότη.

ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ: Στο πλαίσιο της οικονομικής «αυτοτέλειας» των πανεπιστημίων, όπως αυτή περιγράφηκε πιο πάνω, έρχεται να προστεθεί μια ακόμη διάταξη που δυσχεραίνει τους όρους με τους οποίους σπουδάζουμε: η καθιέρωση της ηλεκτρονικής κάρτας παροχών για κάθε φοιτητή. Με αυτό τον τρόπο, καθιερώνεται μια προσωπική σχέση πανεπιστημίου-φοιτητή όσον αφορά στη χρηματοδότηση των σπουδών (πάσο, συγγράμματα, σίτιση, στέγαση). Μια τέτοια διάταξη φέρνει προ των πυλών τα δίδακτρα με την επίφαση των οικονομικών δυσκολιών που θα αντιμετωπίζουν τα πανεπιστήμια.

 

ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ: Με το μάτι στραμμένο στη δημιουργία κέντρων αριστείας, πανεπιστήμια δηλαδή τα οποία θα αποτελούν «πρότυπα» και θα μαζεύουν τους αριστούχους φοιτητές, εισάγονται μια σειρά από «φίλτρα» στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τα  φίλτρα αυτά θα έχουν ως στόχο την περεταίρω εντατικοποίηση των σπουδών ώστε να «εκδιώκονται» από το πανεπιστήμιο οι φοιτητές που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτούς τους ρυθμούς σπουδών. Μιλάμε λοιπόν για κατάργηση εξεταστικών, καθολική επιβολή μαθημάτων αλυσίδας, διαγραφές φοιτητών, μηδενισμό των επιπλέον ετών φοίτησης. Αυτό σημαίνει ότι οι φοιτητές οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να εργάζονται (και σε περίοδο κρίσης δεν είναι λίγοι αυτοί) δεν έχουν θέση στο πανεπιστήμιο που οραματίζεται η κυρία Διαμαντοπούλου. Ακόμα, σημαίνει την κατάργηση της οντότητας του Πανεπιστημίου ως χώρο ανάπτυξης ελεύθερης και χειραφετημένης σκέψης και γνώσης, αφού η παραγωγής τους γίνεται με όρους λειτουργίας καπιταλιστικών επιχειρήσεων.

 

ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ: Μέχρι τώρα κύριο χαρακτηριστικό -συνταγματικά κατοχυρωμένο- είναι το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων, με κύριο όργανο την Σύγκλητο, στην οποία συμμετέχουν και οι φοιτητές, κεκτημένο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Τώρα λοιπόν, έρχεται η κυβέρνηση να τοποθετήσει επί της ουσίας το Συμβούλιο Διοίκησης ως το ανώτατο διοικητικό όργανο των ιδρυμάτων του οποίου η σύνθεση περιλαμβάνει κάποια μέλη της Πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά κυρίως διορισμένους από το Υπουργείο managers και εξωπανεπιστημιακούς παράγοντες, δίνοντας έτσι την δυνατότητα στην εκάστοτε κυβέρνηση να διορίζει στις θέσεις αυτές τους δικούς της ανθρώπους. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως εντοπίζεται στο ότι αφενός διαχωρίζεται ο οικονομικός από τον ακαδημαϊκό σχεδιασμό και αφετέρου στο ότι αφήνεται ο στρατηγικός σχεδιασμός στους τεχνοκράτες manager, οι οποίοι θα σχεδιάζουν το μέλλον του Ιδρύματος με αμιγώς οικονομικά κριτήρια και χωρίς κανένα ακαδημαϊκό προσανατολισμό. Είναι αιθεροβάμων κάποιος να πιστεύει ότι η συνδιοίκηση λειτουργεί ιδανικά: οι καθεστωτικές παρατάξεις ΠΑΣΠ και ΔΑΠ, έχουν αναλωθεί τα τελευταία χρόνια σε όργιο διαπλοκής με καθηγητές και μικροκομματικές εξυπηρετήσεις. Ωστόσο δε μπορεί στο βωμό της αδιέξοδης λογικής «πονάει κεφάλι, κόβουμε κεφάλι» να θυσιάζεται η δυνατότητα των υγιών δυνάμεων του φοιτητικού κινήματος να αυτενεργούν να προασπίζουν τα αγωνιστικά κεκτημένα και εν τέλει να έχουμε λόγο για τα θέματα που μας αφορούν πιο άμεσα από οποιονδήποτε άλλο!

 

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ: Συγχωνεύσεις τμημάτων και σχολών αλλά και κλείσιμο πολλών από αυτών είναι κάποια μέτρα που φέρνει ο πανεπιστημιακός Καλλικράτης σύμφωνα με το υπουργείο παιδείας. Ουσιαστικά πρόκειται για το ίδιο «έργο» που είδαμε και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Περισσότερες (οικονομικές) αρμοδιότητες στα πανεπιστήμια αλλά και δραματικά μικρότερη χρηματοδότηση, ενώ από την άλλη τα ιδρύματα της περιφέρειας να μειωθούν οικτρά σε σχέση με εκείνα των μεγάλων αστικών κέντρων με αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμισή τους που μπορεί να φτάσει ως το κλείσιμο αφήνοντας «ξεκρέμαστους» καθηγητές, εργαζόμενο διοικητικό προσωπικό και φοιτητές.

Υπάρχουν κι άλλα ζητήματα που προκύπτουν πλαγίως από το σχέδιο νόμου. Όπως το γεγονός ότι προβλέπεται η ίδρυση παραρτημάτων των ελληνικών πανεπιστημίων στο εξωτερικό. Αυτό όσο κι αν δε φαίνεται σημαίνει την πλάγια πλήρη νομιμοποίηση των ΚΕΣ στην Ελλάδα αφού σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία αν μία χώρα ιδρύσει εκπαιδευτικά παραρτήματά της σε χώρες του εξωτερικού τότε δε γίνεται να απαγορέψει την ίδρυση τέτοιων παραρτημάτων στην επικράτειά της.

 

Μπροστά σ’ αυτή την σαρωτική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, οι φοιτητές οφείλουν να ξαναβρεθούν στον αγωνιστικό δρόμο της ανατροπής της αναθεώρησης του άρθρου 16, μαζί με το πανεκπαιδευτικό μέτωπο αλλά και όλες τις κοινωνικές τάξεις που πλήττονται από το σύμφωνο πρώτης απασχόλησης, τις περικοπές των μισθών, την απελευθέρωση των απολύσεων, τις αλλαγές στο ασφαλιστικό και τα υπόλοιπα μέτρα του ΠΑΣΟΚ και του Μνημονίου, πρέπει να επιδιώξουμε την πιο πλατιά αριστερή συμμαχία και ενότητα και με τη μαχητικότητά μας να αποκρούσουμε τα κυβερνητικά σχέδια, να διαφυλάξουμε τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και το μέλλον μας.

…ελευθερία

Πέρα όμως από τη Διαμαντοπούλου που θέλει να οδηγήσει σε ανελεύθερο καθεστώς το πανεπιστήμιο, έναν από τους πιο ζωντανούς κοινωνικούς χώρους, το αίτημα για ελευθερία στην Ελλάδα του μνημονίου το 2010, αποκτά έναν ευρύ και βαθύτερο συμβολισμό.

Πόσο δημοκρατικά είναι τελικά η λειτουργία των τηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης και ο «δημοκρατικός διάλογος» όπως διεξάγεται μέσα σ’ αυτά, η καταστολή στις κινητοποιήσεις και τις απεργίες, η δράση της «Χρυσής Αυγής» στο κέντρο της Αθήνας και οι μαθητές που αποκτούν φάκελο στην αστυνομία, με τις υπηρεσίες των διευθυντών τους;

Η ελευθερία δε συνίσταται μόνο στην ύπαρξη εκλογών και στη λειτουργία της Βουλής. Είναι σίγουρο πως οι εξεγερμένοι του ’73 επιζητούσαν περισσότερα από αυτό.

«Θέλουμε υγεία για όλο τον λαό.»

Η δημόσια υγεία συνεχίζει να οδηγείται στον γκρεμό κατ’ επιταγή του Δ.Ν.Τ. και του μνημονίου και προς όφελος των ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας που συνεχώς αναπτύσσονται και αποτελούν μια από τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στη χώρα. Ο κ. Λοβέρδος, αφού διέλυσε κάθε έννοια ασφάλισης από το Υπουργείο Εργασίας, καλείται να φέρει σε πέρας την ολοκληρωτική διάλυση του ΕΣΥ. Το σκηνικό στο χώρο της υγείας περιλαμβάνει: περικοπή κατά 60% των δημόσιων δαπανών για την υγεία την τριετία 2010-2013, συρρίκνωση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας (κλεισίματα και συγχωνεύσεις νοσοκομείων, εφαρμογή του Καλλικράτη που «μεταφέρει» τα Κέντρα Υγείας στους Δήμους με αποτέλεσμα βαθιές ανατροπές στις παρεχόμενες υπηρεσίες αλλά και στις εργασιακές σχέσεις του προσωπικού, κλείσιμο των μονάδων του ΟΚΑΝΑ και μεταστέγασή τους στα νοσοκομεία, υποβάθμιση των προγραμμάτων και των δομών πρόληψης και πρόνοιας), εφαρμογή του νόμου για την «ολοήμερη λειτουργία» των νοσοκομείων με ιδιωτικά απογευματινά ιατρεία, νέο μισθολόγιο με τις υπερωρίες και τις εφημερίες σαν επιδόματα.

Η ΟΕΝΓΕ, οι Ενώσεις των Νοσοκομειακών Γιατρών και οι γενικές τους συνελεύσεις απορρίπτουν κατηγορηματικά το νέο νόμο και απαιτούν ασφαλή προγράμματα εφημεριών, απρόσκοπτη χορήγηση των ρεπό μετά από γενική εφημερία, μαζικές προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών, αύξηση της χρηματοδότησης της δημόσιας υγείας.

Την ίδια στιγμή που το ΕΣΥ καταρρέει, οι θέσεις για την ειδικότητα παραμένουν οι ίδιες και το ίδιο και οι ενδιαφερόμενοι για αυτές. Οι αναμονές για την έναρξη ειδικότητας όλο και μεγενθύνονται ενώ το υπουργείο δεν δείχνει καμία διάθεση για άνοιγμα νέων θέσεων. Η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας δεν πρόκειται να βελτιωθεί αν δεν γίνουν άμεσα προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και αν δεν εξοπλιστούν πλήρως τα νοσοκομεία, δηλαδή αν το Ε.Σ.Υ. δεν αποτελέσει προτεραιότητα. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει όσο εφαρμόζεται η πολιτική του ΔΝΤ και της τρόικας από την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όσο προτεραιότητα αποτελούν τα κέρδη των ιδιωτικών επιχειρήσεων ακόμα και σε ευαίσθητους τομείς, όπως η Υγεία, όσο στο επίκεντρο δεν μπαίνουν οι κοινωνικές ανάγκες και τα δικαιώματά μας!

 

Η ίδια η πραγματικότητα, λοιπόν, επιβάλει ότι σήμερα μέσα στα Πανεπιστήμια πρέπει ο καθένας να διαλέξει αν είναι εναντίον της διάλυσης της κοινωνίας, εναντίον της ίδιας της ζωής που μας κλέβουν! Το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία μπορούν σήμερα να παίξουν το ρόλο του πυροδότη νέων καταστάσεων μέσα στην ελληνική κοινωνία με την συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση για την κατάργηση των δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν δεκαετίες πριν. Μπορούν σήμερα να παραδειγματίσουν με την δράση τους όλο τον λαό ότι αυτοί που μας έφεραν σ’ αυτή την κατάσταση είναι δυνατό να φύγουν μαζί με τους χαρτοφύλακες και τις πολιτικές τους! Πρέπει, σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, να δώσουμε μια συνολική και μετωπική μάχη μαζί με τους μαθητές, τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους μικροϊδιοκτήτες καταστημάτων που καθημερινά βάζουν λουκέτο πνιγμένοι από τα χρέη στις τράπεζες και τους συνταξιούχους! Να ενωθούμε και να ενώσουμε όσους πλήττονται βάναυσα από αυτή την κατάσταση! Έχουμε την δύναμη της ανατροπής και πρέπει να την χρησιμοποιήσουμε!

Απαιτούμε:

  • Να παρθούν πίσω τα σκληρά οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι, να αποσυρθεί το φορολογικό νομοσχέδιο. Όχι στο Μνημόνιο. Όχι στο ΔΝΤ.
  • Καμία εφαρμογή του Συμφώνου Πρώτης Απασχόλησης
  • Καμία υπονόμευση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας
  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με αξιοπρεπείς απολαβές και ασφάλιση – Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας
  • Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση χωρίς ταξικούς φραγμούς με ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία στο 5% του  ΑΕΠ
  • Καμία σκέψη για διάλυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης – Καμιά συμμετοχή στο στημένο διάλογο –  Να διαλυθεί η «επιτροπή σοφών» – Να μην περάσουν οι εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας.
  • Δημόσια και δωρεάν σίτιση-στέγαση-μετακίνηση-συγγράμματα
  • Ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα σ αυτό-Το πτυχίο η μόνη προϋπόθεση για να βρούμε δουλειά
  • Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης
  • Δωρεάν σίτιση, στέγαση και μεταφορές
  • Διανομή παλιών θεμάτων και λύσεων από τη Γραμματεία
  • Δημόσια, δωρεάν, έγκαιρη, υψηλής ποιότητας, ισότιμη περίθαλψη για όλους, ανασφάλιστους, άνεργους, μετανάστες.
  • Κάλυψη όλων ελλείψεων ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στο Ε.Σ.Υ και αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας
  • Μείωση του ωραρίου εργασίας των ειδικευόμενων στις 48ώρες τη βδομάδα, με κατεύθυνση περαιτέρω μείωσης του σε 35 ώρες τη βδομάδα , με 1 εφημερία το μήνα.
  • Άμεση αποσυμφόρηση της λίστας αναμονής, με προσλήψεις σε Αθήνα και περιφέρεια για να καλυφθούν  οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού. Καμία εφαρμογή εξετάσεων για λήψη ειδικότητας
  • Κατάργηση των απογευματινών ιατρείων. Ολοήμερη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων με προσλήψεις προσωπικού.

 

Αποφασίζουμε:

  • Εβδομαδιαία κατάληψη της σχολής από Πέμπτη 11/11 μέχρι την Τετάρτη 17/11

  • Ανοιχτή Συντονιστική Επιτροπή την Πέμπτη 11/11 στις 5μμ

  • Συμμετοχή του Σ.Φ.Ι.Α. στην πανεκπαιδευτική πορεία την Πέμπτη 11/11, με προσυγκέντρωση στις 12μμ στα Προπύλαια

  • Συμμετοχή του Σ.Φ.Ι.Α. στον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου

  • Συμμετοχή του Σ.Φ.Ι.Α. στην πορεία του πολυτεχνείου την Τετάρτη 17/11

  • Επόμενη Γενική Συνέλευση του Σ.Φ.Ι.Α. την Πέμπτη 18/11, ώρα 12μμ στο ΝΑΒΟ

Advertisement

Posted in Πλαίσια σχήματος στις Γ.Σ. του | Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ! ΜΑΣ ΠΕΙΣΜΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Posted by areniatrikis on November 20, 2009

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΜΑΣ ΠΕΙΣΜΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Οι μαζικές διαδηλώσεις στις 17/11, σε όλη την Ελλάδα, για την 36η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου αποδεικνύουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η νεολαία και ο ελληνικός λαός συνολικά δεν δίνει καμιά ανοχή, δεν πείθεται από την επικίνδυνη και άκρως νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Οι κινητοποιήσεις αυτές μετατράπηκαν σε ποτάμια οργής για τις απολύσεις στα stage, για την ιδιωτικοποίηση του  ΟΛΠ, για τη φτώχεια και την ανεργία που καλπάζουν στο έδαφος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Από την άλλη, ο υπουργός ¨προστασίας του πολίτη¨ Χρυσοχοίδης, έδειξε γιατί ΠΑΣΟΚ και καταστολή πάνε χέρι-χέρι. Ύστερα από απόφαση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και του υπουργείου «προστασίας του πολίτη» καθώς και με τη σύμφωνη γνώμη της Πρυτανείας, οι σχολές του κέντρου, δηλαδή το Παιδαγωγικό, το Πάντειο Πανεπιστήμιο, η ΑΣΟΕΕ και η Νομική Σχολή παρέμειναν κλειστές από Παρασκευή 13/11 έως Τρίτη 17/11, ενώ κάποιες από αυτές είχαν προγραμματισμένες Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων την Παρασκευή, των οποίων η διεξαγωγή εμποδίστηκε από την παρουσία των ΜΑΤ. Με το πρόσχημα της αποτροπής επεισοδίων, το ΠΑΣΟΚ, προχωρά σε μια «δικτατορικής έμπνευσης» κίνηση και υπενθυμίζει πως είναι εδώ για να συνεχίσει την ίδια αντιλαϊκή, αντινεολαιίστικη, κατασταλτική πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης αλλά με άλλο χρώμα. Ίσως αυτό να εννοεί με την «πράσινη ανάπτυξη». Ανάπτυξη δυνάμεων των ΜΑΤ και κατοχή του κέντρου της πρωτεύουσας, 36χρόνια μετά την εξέγερση του λαού και της νεολαίας για ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Το δόγμα της «προληπτικής καταστολής», η ταύτιση των αγώνων με «επεισόδια» και η προσχηματική αναφορά στην εγκληματικότητα, προσπαθεί να καταργήσει το άσυλο και αποτελεί την μοναδική διέξοδο για μια κυβέρνηση που θρέφει τη βία της εργοδοσίας, των τραπεζών, των βιομηχάνων, του αστυνομικού κράτους.

Την ίδια στιγμή, στην Πάτρα, με αφορμή τον εορτασμό του Πολυτεχνείου και την κατάληψη του Παραρτήματος του Πανεπιστημίου, η ΠΑΣΠ και η νεολαία ΠΑΣΟΚ έδειξε το πραγματικό  πρόσωπο της νέας κυβερνητικής παράταξης για το πώς αντιλαμβάνεται την επικαιροποίηση των μηνυμάτων του Πολυτεχνείου. Για δεύτερη συνεχή χρονιά η ΠΑΣΠ επέλεξε να επιτεθεί σε μέλη της Αριστερής Ενότητας και του συλλόγου Αρχιτεκτονικής Πάτρας, επιδιώκοντας να οικειοποιηθεί το χώρο ο οποίος ανήκε στο σύλλογο. Με πρακτικές χουλιγκανισμού και τραμπουκισμού εμφανίστηκε στο Παράρτημα σαν συμμορία, με μπράβους και ανθρώπους της νύχτας με καδρόνια και στρατιωτικό βήμα,  κάνοντας πράξη το δόγμα Χρυσοχοϊδη για μηδενική ανοχή και «προστασία του πολίτη», απέναντι σε όποιον μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στην εφαρμογή της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. Κατέρρευσε πλήρως το «αριστερό» προσωπείο που προσπαθεί να εμφανίσει μέσα στις σχολές όταν χρησιμοποιεί απροκάλυπτα τους φοιτητικούς συλλόγους για την χωροταξική της επιβολή.

Το αποκορύφωμα, όμως, της κατασταλτικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ πραγματοποιήθηκε τελικά στις πορείες που πραγματοποιήθηκαν ανά πόλη στις 17/11. Κάτω από τις εντολές του, η ΕΛ.ΑΣ  μετέτρεψε τα κέντρα των πόλεων σε φρούρια με τις δυνάμεις των ΜΑΤ -πολλαπλάσιες σε σχέση με το παρελθόν- να βρίζουν και να προκαλούν, πραγματοποιώντας πανελλαδικά πάνω από 400 προσαγωγές (μόνο στην Αθήνα έγιναν 292 προσαγωγές και εννέα συλλήψεις). Η κατάληψη των κεντρικών σχολών της Αθήνας από την προηγούμενη Παρασκευή και οι δηλώσεις Χρυσοχοίδη την προηγούμενη εβδομάδα περί “ομαλής και ήρεμης επετείου του Πολυτεχνείου” βρήκαν το νόημα τους στο όργιο βίας και τρομοκρατίας σε βάρος των χιλιάδων αγωνιστών που κατέκλυσαν τους δρόμους όλης της χώρας. Ως Αριστερή Ενότητα αντιτασσόμαστε σε αυτές τις συλλήψεις και στην πραγματοποίηση δίκης σύμφωνα με τους τρομονόμους. Οι αγώνες του λαού και της νεολαίας είναι δίκαιοι και η αστυνομία δεν έχει θέση σε αυτούς.



Posted in Ανακοινώσεις | Tagged: | Leave a Comment »